Kino Praha

Kino Praha - nieistniejące już kino na warszawskiej Pradze.Kino to wybudowano w latach 1948-1949 według projektu Jana Bogusławskiego oraz Józefa Jerzego Łowińskiego i było pierwszym w Warszawie powojennym kinem. Twórcą wystroju rzeźbiarskiego był natomiast Stefan Sikora. Praha powstała na pustym placu (przed wojną zajmowanym przez niewielki skwer) pomiędzy ulicami Karola Wójcika (dawna ul. Szeroka, obecnie nosi imię ks. Ignacego Kłopotowskiego) - działka 34, Jagiellońską - działka 2, a Stefana Okrzei - działka 33. Zamiast na fundamentach, gmach spoczął na sieci ruchomych przegubów (ze względu na niestabilne grunty), co było nie lada wyczynem polskich inżynierów. Dwukondygnacyjna sala kinowa (parter+balkon) mieściła łącznie 580 widzów. Wejście do budynku umieszczono od strony ul. Karola Wójcika, tam też znalazło się okienko kasowe i przeszklony lokal gastronomiczny. Dalej mieścił się hol z drzwiami prowadzącymi do sali kinowej i schodami na galerię (balkon). Wyjście zaś znalazło się od strony ul. Stefana Okrzei. Pomiędzy salą a ulicą znajdował się szeroki korytarz, do którego z balkonu wiodła pochylnia. Wystrój kina Praha stanowiły socrealistyczne płaskorzeźby, plafony, żyrandole i balustrady balkonu, schodów oraz pochylni.W roku 2005 kino Praha oficjalnie zakończyło swoją działalność (jako niedochodowe). Budynek miał być wpisany do rejestru zabytków, jednak jego właściciel, podlegająca samorządowi Mazowsza grupa MaxFilm, postanowiła socrealistyczny gmach zburzyć, a w jego miejscu ustawić sześciokondygnacyjny budynek z częścią biurową, usługową i trójsalowym multipleksem na 555 widzów, znacznie wystający poza obrys istniejących kamienic. Jak potem oficjalnie w mediach mówiono: wojewódzki konserwator zabytków nie zdążył wpisać kina Praha do ewidencji obiektów zabytkowych, bo właściciel terenu pośpieszył się z jego rozbiórką. Generalnym projektantem Centrum Praha (zwanego też Nowym Kinem Praha jest firma Juvenes.