Andrzej Wawrzyniak

Andrzej Michał Wawrzyniak, marynarz, dyplomata, znawca i kolekcjoner sztuki orientalnej, muzealnik, założyciel i dożywotni dyrektor/kustosz Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie. W Indonezji, z którą związany jest od lat znany jako „Andrzej Nusantara Wawrzyniak”Urodził się 3 grudnia 1931 r. w Warszawie. W wieku 16 lat zaciągnął się na statek szkolny Dar Pomorza i od tego czasu pływał na dwunastu statkach, awansując do stopnia oficera Polskiej Marynarki Handlowej. W międzyczasie ukończył studia na Wydziale Dyplomatyczno-Konsularnym Szkoły Głównej Służby Zagranicznej w Warszawie, następnie studiował na Wydziale Morskim Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Sopocie. Ukończył też studia podyplomowe i doktoranckie w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Warszawie. Od 1956 r. rozpoczął pracę w polskiej służbie dyplomatycznej, od 1973 r. w randze ministra pełnomocnego.W latach 1956-1960 był szefem wydziału Delegacji Polskiej do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Wietnamie. Od 1961 do 1965 r. – attaché kulturalnym, następnie, w latach 1967-1971, zastępcą szefa misji i chargé d’affaires Polski w Indonezji. Od 1973 do 1974 r. pełnił funkcję szefa Delegacji Polskiej do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Laosie, w latach 1977-1981 szefem Ambasady Polskiej w Nepalu. W 1989 był obserwatorem międzynarodowym ONZ podczas wyborów w Namibii. W latach 1990–1993 sprawował funkcję szefa Ambasady Polskiej w Afganistanie, w roku 1996 szefa biura terenowego Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w Bośni i Hercegowinie, a w 1999 był obserwatorem ONZ na Timorze Wschodnim. W latach 1997–2003 był honorowym konsulem generalnym Republiki Sri Lanki w Polsce Andrzej Wawrzyniak spędził łącznie w Azji przeszło ćwierć wieku, gromadząc w różnych jej krajach bogatą kolekcję obiektów etnograficznych i dzieł sztuki.Najwięcej lat spędził w Indonezji, a jego pobyt tam zaowocował zgromadzeniem ponad 3000 obiektów, które w 1973 r. podarował państwu polskiemu. Prof. Stanisław Lorentz ocenił indonezyjskie zbiory Andrzeja Wawrzyniaka jako „jedną z największych prywatnych kolekcji indonezjologicznych, przewyższającą m.in. wszystkie znane prywatne zbiory holenderskie, uchodzące w tej dziedzinie za największe na świecie” . Na ich bazie zostało utworzone w Warszawie w 1973 roku państwowe Muzeum Archipelagu Nusantary. Ze względu na rozszerzenie się zbiorów o obiekty z innych regionów – zostało ono 1976 roku przemianowane na Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie, którego założyciel został mianowany jego dożywotnim dyrektorem i kustoszem. Dziś Muzeum posiada ponad 20 000 eksponatów z Azji, Australii i Oceanii Andrzej Wawrzyniak jako uznany autorytet w dziedzinie studiów nad sztuką Orientu jest członkiem wielu krajowych i międzynarodowych organizacji i stowarzyszeń, zajmujących się problematyką krajów Azji, Australii i Oceanii. Był między innymi członkiem Komitetu Badań nad Krajami Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej oraz Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN.Za swą działalność został uhonorowany licznymi odznaczeniami, medalami i orderami, zarówno polskimi, jak i zagranicznymi: